نتراود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد...

                                    نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز...

و به اندازه هر روز تو عاشق باشی...

                             عاشق آنکه تو را می خواهد...

و به لبخند تو از خویش رها می گردد...

          و تو را دوست بدارد به همان اندازه...!!!

                                        غصه ها را می کشم در خویش و حاشا میکنم

آسمان ارزانی چشمان مستت عشق من

                                         آسمان را زیر پاهایت تماشا میکنم

می روی در لابه لای ابر ها گم می شوی

                                          رفتنت در عمق دریا را تماشا می کنم

آسمان بغضش شکست از خلوت سنگین من

                                          زیر باران خاطراتت را تماشا میکنم

                                           غارت کرد و برد...

آنچه را سرمای دی یکسر به نابودی سپرد

           و آنچه کولاک بهمن زیر پای خود فشرد

                   باز می سازد بهار.

                               شاخه های خشک      چوبه ی دار نیستند

میوه ی کال کرم خورده

                                                     روی دوش شاخه ها بار نیستند

پیش از آنکه برگ های زرد را

                                                       زیر پای خویش سرزنش کنی

خش خشی به گوش می رسد

                                               برگ های بی گناه

با زبان ساده اعتراف می کنند

                                           خشکی درخت

                                                                   از کدام ریشه آب می خورد!

                                                امروز نیاز و عشوه تابید

یک لحظه برون شد از پس ابر

                                               یک لحظه برابر چهره پوشید

تا بوی بهار و سبزه برخاست

                                                من یاد دیار خویش کردم

یاد از گل نرگس و بنفشه

                                               و آن باغ و بهار خویش کردم

سال نو مبارک

با آرزوی داشتن سالی پر برکت و شاد برای تک تک دوستای عزیزم